Archive of ‘Γλυκά φούρνου’ category

Kέηκ πορτοκαλιού με σοκολάτα

Μικρή, όταν σχολούσα από το δημοτικό, με πρόσεχε η γιαγιά μου μέχρι να τελειώσουν οι γονείς μου από το γραφείο και να πάμε όλοι μαζί σπίτι. Εκεί, μετά το σχόλασμα και πριν το μεσημεριανό, παίρναμε με τη γιαγιά Ελένη το μεταλλικό καρότσι με τις μπλε (ενίοτε πράσινες) ρόδες και πηγαίναμε στη λαϊκή. Χρώματα, μυρωδιές, γεύσεις, φωνές, χαιρετούρες (η γιαγιά μου ήταν πολύ αγαπητή και στη λαϊκή σταματούσαν όλοι να τη χαιρετίσουν – στα μάτια μου ήταν κάτι σαν λόκαλ σελέμπριτι η γιαγιά, μια ινφλουένσερ της εποχής). Έκτοτε, η λαϊκή έμεινε για μένα μια αγαπημένη συνήθεια, οριακά ιεροτελεστία. Όταν έμεινα μόνη μου, πήγαινα ευλαβικά κάθε Σάββατο στην Καλλιδρομίου να πάρω λουλούδια και όλα τα ζαρζαβατικά της εποχής. Ακόμα και τώρα, μόνο έτσι καταλαβαίνω την εποχικότητα των φρούτων και των λαχανικών. Πλέον η λαϊκή της νέας γειτονιάς είναι κάθε Παρασκευή, οπότε δεν προλαβαίνω να τη συνδυάζω με τη δουλειά, όποτε όμως ξεκλέψω μια ώρα, παίρνω το κόκκινο πουά καρότσι μου (η μεταμοντέρνα ποπ Yayoi Kusama εκδοχή του καροτσιού της γιαγιάς μου) και ανηφορίζω την Αρχιμήδους. Αυτή την Παρασκευή, τα πορτοκάλια ξεχείλιζαν στους πάγκους και πήρα μερικά για χυμό. Φτάνοντας σπίτι, λαχτάρισα να φτιάξω ένα κλασικό μαμαδέ κέηκ πορτοκαλιού, ομάζ στη γιαγιά και τις βόλτες μας στη λαϊκή.

Ψάχνοντας για συνταγές, βρήκα μια παραλλαγή με ολόκληρο το πορτοκάλι (ναι, ολόκληρο), σοκολάτα και λάδι, αντί για βούτυρο.

Τα τάαααααα!

(more…)

Like it? Share it!

Μπισκότα βρώμης με φυστικοβούτυρο

Την εβδομάδα που μας πέρασε, την πρώτη εβδομάδα μετά το Μαραθώνιο, το πρόγραμμα και η ζωή μου επανήλθε σε -σχεδόν- φυσιολογικούς ρυθμούς. Βγήκα, ήπια, έφαγα και, κυρίως, είχα χρόνο να φτιάξω ένα γλυκό. Για την ακρίβεια, αυτή τη συνταγή που θα σας παρουσιάσω σήμερα την έφτιαξα 3 φορές μέσα στην εβδομάδα, κάνοντας 3 διαφορετικές παραλλαγές. Σας προτείνω και τις 3, όπως και τον ελεύθερο πειραματισμό με προσθήκη των υλικών που αρέσουν στις δικές σας γεύσεις, για να απολαύσετε φοβερές, μαλακές μπισκοτάρες βρώμης μέσα σε 15′! Στόχος μου ήταν να βρω κάτι που να μοιάζει με τα πολυαγαπημένα μου μπισκότα βρώμης ΒΙΟΛΑΝΤΑ (είμαι εθισμένη, φωνάξτε έναν ειδικό!), αλλά χωρίς ζάχαρη και με ό,τι υλικά ήθελα εγώ. Η πρωτότυπη συνταγή εβρέθη στη σελίδα του Άκη Πετρετζίκη και, ως συνήθως, της άλλαξα τα φώτα (Άκη πάρε με για σουσέφ στην ομάδα σου, θα μεγαλουργήσουμε!)

(more…)

Like it? Share it!

Πασταφλώρα βερίκοκο

Πίσω στο 2013, στην αρχή της καριέρας μου ως pastry blogger (τρανταχτά γέλια από το κοινό), είχα δοκιμάσει να φτιάξω πασταφλώρα με σπιτικές μαρμελάδες σύκο και φράουλα. Γευστικά ήταν συμπαθητικές, εμφανισιακά ήταν αίσχος όχι τόσο όμορφες και λαχταριστές όσο ήλπιζα, αλλά ήμουν μικρή και δεν ήξερα. Το τέλος του καλοκαιριού σημαίνει μαρμελάδες (κιλά από δαύτες) με τα φρούτα που αποχαιρετάμε ως φρέσκα, όμως θέλουμε να τα κρατήσουμε μαζί μας σε άλλη μορφή για το υπόλοιπο του χρόνου – ξεκάθαρα ξύπνησα λυρική σήμερα και αυτό βγαίνει στο γραπτό μου λόγο.

Η μαμά της φίλης Κανέλλας έφτιαξε – όπως κάθε χρόνο- μαρμελάδα βερίκοκο και, ξέροντας πόσο την αγαπώ, μου έστειλε 1 κιλό. Κυριολεκτικά. Λίγο που ήταν Κυριακή, λίγο που έκανα δουλειές και σκεφτόμουν τη Μαίρη Αρώνη στο “Μια τρελή τρελή οικογένεια” (άβυσσος το μυαλό του ανθρώπου), λίγο που ανοίγουν τα σχολεία σήμερα και μια νέα χρονιά ξεκινά (φυσικά και το Σεπτέμβρη ξεκινάει η χρονιά, θέτουμε στόχους, ξεκινάμε νέα χόμπι κλπ, η Πρωτοχρονιά είναι πολύ πασέ) είπα να πατάξω τα φαντάσματα του παρελθόντος και να δώσω στην πασταφλώρα μια δεύτερη ευκαιρία.

Καθώς η μαρμελάδα από μόνη της είναι πολύ γλυκιά, λόγω ζάχαρης και αναλόγως του φρούτου, έψαχνα να βρω μια συνταγή για βουτυράτη και μπισκοτένια ζύμη, που να μην σου ανεβάζει το ζάχαρο σε κάθε μπουκιά. ΔΙΚΑΙΩΣΙΣ!

Πασταφλώρα βερίκοκο

(more…)

Like it? Share it!

1 2 3